Trujillo

Trujillo is, na Lima en Arequipa, de derde grote stad van Peru, wordt beschouwd als de culturele hoofdstad van Peru. Conquistador Francisco Pizarro stichtte de stad in 1534 en vernoemde hem naar zijn Spaanse geboorteplaats. Er zijn veel belangrijke culturele uitingen van betekenis en enkele zijn ook Unesco geregistreerd. De locale dans is de Marinera, een fascinerende dans met veel expressie en een lust voor het oog. Ook wordt er gedanst met een speciaal paardenras dat alleen in deze regio voorkomt, zie hieronder meer informatie onder Caballos Peruanos de Paso. In het nabijgelegen havendorp Huanchaco worden al eeuwen handgemaakte rieten bootjes gebruikt. Tenslotte heeft Noord Peru een rijke keuken vol gastronomische hoogtepunten.

Trujillo word ook wel de “Ciudad de la eterna primavera” genoemd, dit betekend de stad van de eeuwige lente. De stad is gelegen in een gebied met een mild klimaat en vanwege de Humboldtstroom (windstroom) heeft het een vrij constante temperatuur tussen de 15 graden in de winter en 30 graden in de zomer.

Het centrale middelpunt van de stad is de Plaza de Armas, het centrale plein waaraan de kathedraal daterend uit 1666 en enkele mooie koloniale huizen zijn gebouwd. Centraal op het plein staat het vrijheidsmonument, Trujillo is “de eerste onafhankelijke stad van Peru”, hier werd in 1820 de onafhankelijkheid van Spanje ondertekend.

Trujillo is een centraal punt vanuitwaar de vele  en tempels en musea in de stad en in de omgeving worden bezocht. In het centrum is Casa Calonge te bezoeken, dit is het huis waarin Simon Bolivar verbleef. Verder zijn de Casa Ganoza en Casa de la emancipación een bezoek waard.

Er zijn vele zeer mooie en belangrijke archeologische bezienswaardigheden te bezoeken vanaf de stad, deze liggen allemaal op slechts enkele kilometer afstand, in de Moche vallei. De belangrijkste bezienswaardigheden vindt je hieronder.

Je kunt ook rustig aan het strand zitten en dineren bij een bezoek aan de nabijgelegen kustplaats Huanchaco.

Huaca del Sol y la Luna & Museo huacas de Moche

Dit tempelcomplex wordt gezien als het middelpunt van de inmiddels verdwenen Moche cultuur.

Het heeft een totale oppervlakte van 60 hectare. De twee tempels, Huaca de la luna (tempel van de maan) en Huaca del Sol (tempel van de zon) steken als twee gigantische bergen uit en kunnen niet gemist worden. Net als bij veel andere tempels, zijn ook deze bedenkt met een laag aarde waardoor je de contouren en adobe stenen niet kunt zien. Dit heeft meerdere redenen, maar de voornaamste is het behoud van het bouwwerk. De grootste schatten uit deze tempels zijn helaas geplunderd voordat de regering ingreep, toch is er een museum die rijkelijk gevuld is met interessante objecten en die uitleg geeft over de historie van het complex. Veel hiervan kunnen bewonderd worden in het nabijgelegen museum "Huacas de Moche".

Huaca del Sol y la Luna vormen een enorm interessante bezienswaardigheid, niet te missen bij een bezoek aan Trujillo.

Huaca del Sol (tempel van de zon)

Deze tempel, gebouwd uit miljoenen adobe stenen, was ooit veel groter dan hij heden ten dagen is, ruim een derde van de tempel is namelijk in de loop der tijd weggespoeld. De Spaanse conquistadores hebben hier mede schuld aan, zij waren het die een nabijgelegen rivier hadden omgeleid om de schatten die ze gestolen hadden makkelijk naar de kust te kunnen vervoeren. Ondanks de geleden schade is deze tempel met 8 verdiepingen, verbonden door steile trappen en met een hoogte van 45 meter, nog steeds s’werelds grootste adobe tempel. Men vermoed dat deze tempel meerdere functies had, naast een koninklijk onderkomen en militaire standplaats zou het ook een administratie functie hebben binnen het Moche rijk.

Huaca de la Luna (tempel van de maan)

Deze tempel is kleiner dan Huaca del Sol en het bestaat uit drie delen.

Het noordelijke deel, dat helaas grotendeels vernield is bij plunderingen, en het beter bewaard gebleven oostelijke en centrale deel.

Als je bedenkt dat de bouw van deze tempel zo’n 2000 jaar geleden werd begonnen, is het verbazingwekkend het keramiek en dat de friezen op de muren alle plunderingen en extreme weersomstandigheden hebben doorstaan. De kleuren zijn op sommige plekken nog schitterend bewaard gebleven. De kunst die gevonden is verteld veel over de Moche en hoe zij leefden. Vooral de god Ayapec komt herhaaldelijk terug in de tempel, te herkennen aan een boze blik, grommend en zijn tanden goed zichtbaar. Het volk was goedgelovig en bang voor de goden. Deze tempel word gezien als het ceremonieel en religieus centrum van de Moche.

In het oostelijke deel tonen illustraties op de muur hoe de religieuze rituelen werden uitgevoerd. Hier werden mensen geofferd aan de goden door ze een dodelijke klap op het hoofd te geven om ze vervolgens van een platform af te gooien. Archeologen hebben op deze plek meerdere lichamen gevonden, de hoofdwonden waren duidelijk kin de schedels te herkennen.

Het centrale deel van de tempel herbergt een begraafplaats voor de elite, zij werden te midden van schatten begraven.

El Brujo