Hoofdstad

Bangkok (Krung Thep) is ooit gesticht als havenstad van de toenmalige hoofdstad Ayutthaya en is heden ten dage met meer dan 10 miljoen inwoners de grootste stad van Thailand. Het is tevens de stad met de langste naam ter wereld! Officieel heeft de stad namelijk 21 namen, een paar voorbeelden: "de stad van de engelen" en "de woonplaats van de smaragdgroene boeddha".

Ook de omliggende plaatsen rondom Bangkok zijn druk bevolkt want ook daar wonen nog eens ruim 12 miljoen mensen. Bangkok ligt dicht bij de golf van Thailand en wordt doorkruist door de belangrijke rivier Chao Phraya. Het is voor veel reizigers het begin en eindpunt van een  onvergetelijk mooie vakantie.

Etnische diversiteit in Thailand

Thailand telt ongeveer 71 miljoen inwoners en kent een rijke culturele en etnische diversiteit. Hoewel vaak wordt gesproken over één Thaise bevolkingsgroep, is de huidige bevolking het resultaat van eeuwenlange migratie, vermenging en culturele uitwisseling.

• Thai Naar schatting behoort circa 75 tot 80% van de bevolking tot de etnische Thai. Deze groep is ontstaan uit een mengeling van verschillende volkeren die zich door de eeuwen heen in het gebied vestigden, waaronder Tai-sprekende migranten uit Zuid-China, maar ook oudere bevolkingsgroepen zoals de Mon en de Khmer. De Tai-volkeren begonnen vanaf ongeveer de 8e tot 13e eeuw naar het huidige Thailand te migreren, waarna zij geleidelijk de dominante cultuur en taal ontwikkelden. Het land stond tot 1939 officieel bekend als Siam.
• Een belangrijke minderheid wordt gevormd door Thai van Chinese afkomst, die naar schatting 10 tot 15% van de bevolking uitmaken. Veel van hun voorouders kwamen tussen de 18e en 20e eeuw naar Thailand als handelaren en arbeiders. Tegenwoordig zijn zij grotendeels geïntegreerd in de Thaise samenleving en spelen zij een belangrijke rol in de handel, industrie en financiële sector.
• In het zuiden van Thailand woont een Maleise minderheid, goed voor ongeveer 3 tot 5% van de bevolking. Deze gemeenschap leeft voornamelijk in de provincies nabij de grens met Maleisië en is grotendeels islamitisch, in tegenstelling tot de boeddhistische meerderheid van het land.
• Daarnaast leven er kleinere etnische groepen zoals Khmer, Mon, Lao, Vietnamezen en diverse bergvolkeren. De bergvolkeren, waaronder de Karen, Hmong, Akha, Lahu, Lisu en Mien, vormen gezamenlijk ongeveer 1 tot 2% van de bevolking. Zij wonen voornamelijk in de bergachtige gebieden van Noord-Thailand en hebben elk hun eigen taal, traditionele kleding en culturele gebruiken.

Hoewel hun aandeel in de totale bevolking relatief klein is, dragen deze gemeenschappen sterk bij aan de culturele rijkdom van Thailand. In provincies zoals Chiang Mai en Mae Hong Son vormen bezoeken aan traditionele bergdorpen een belangrijk onderdeel van het toerisme.

Deze mix van bevolkingsgroepen, talen en eigen tradities maakt Thailand tot een van de cultureel meest diverse landen van Zuidoost-Azië.

Taal in Thailand: 

De officiële taal van Thailand is het Thai. Deze taal wordt door het overgrote deel van de bevolking gesproken en gebruikt in het onderwijs, de overheid en de media. Daarnaast worden in verschillende regio's ook lokale talen en dialecten gesproken, zoals Isan in het noordoosten, Noord-Thai (Lanna) in het noorden en diverse talen van etnische minderheden in de berggebieden.

Engels is geen officiële taal, maar wordt veel onderwezen op scholen en wordt vooral gesproken in toeristische gebieden. In populaire bestemmingen zoals Bangkok, Chiang Mai, Phuket, Koh Samui en Pattaya spreken veel medewerkers in hotels, restaurants, winkels en toeristische attracties redelijk tot goed Engels. Buiten de grote steden en toeristische regio's is de kennis van het Engels vaak beperkter en kan communicatie soms lastiger zijn.

Voor reizigers is een basiskennis van Engelse woorden meestal voldoende om zich in de belangrijkste toeristische gebieden van Thailand goed te kunnen redden.

Wist je dat

De traditionele Thaise begroeting, de wai, is een belangrijk onderdeel van de Thaise cultuur en wordt dagelijks gebruikt als teken van respect, beleefdheid en waardering. Bij een wai worden de handpalmen tegen elkaar geplaatst voor de borst of het gezicht, terwijl het hoofd licht wordt gebogen. Hoe hoger de handen worden gehouden en hoe dieper de buiging, hoe meer respect wordt getoond.

De wai wordt gebruikt bij begroetingen, afscheid nemen, bedanken en het aanbieden van excuses. Vooral tegenover ouderen, monniken, leraren en andere personen met een hogere sociale status wordt verwacht dat respect wordt getoond door middel van deze begroeting. Jongere personen nemen meestal het initiatief, waarna de begroeting wordt beantwoord.

Hoewel een handdruk in toeristische gebieden steeds gebruikelijker wordt, blijft de wai voor veel Thai de meest gepaste en gewaardeerde vorm van begroeting. Voor bezoekers aan Thailand wordt het vaak gezien als een vriendelijk gebaar wanneer zij een wai teruggeven, al wordt van buitenlandse toeristen niet verwacht dat zij alle etiquette rondom deze traditionele begroeting volledig kennen.